บรรยากาศรถบนท้องถนนที่กำลังวิ่งผ่านไปผ่านมาที่หน้ามอ. (ตอนค่ำ) ผู้คนกำลังขับขี่
รถกันเกลื่อนตามองไปทางซ้าย ทางขวาก็เยอะแยะไปหมด

แหลม: ออกมาหน้ามอ. “ป้าครับส้มตำ...ไม่ใส่พริก..ไม่ใส่น้ำปลา..ใส่แต่ใจก็พอนะ!!”
ท๊อบ: อยู่หอ..หุงเข้าไว้รอทานอย่างนี้แหละสิ้นเดือนมาเหมือนสิ้นใจทุกที..มีอะไรต้องหารกันไว้ก่อน

ตอนค่ำคืนของชีวิตนักศึกษากว่าได้ได้นอนปาไปตี2 ยังไม่หลับไม่นอนกันมัวแต่ปั่นงาน
ใกล้วันส่งงานอาจารย์ก็ชีวิตจริงหรือนิยายก็ไม่รู้
เช้าวันต่อมาอากาศช่างเป็นใจกับการนอนมากเลย เวลา9.00น. แหลมยังนอนอยู่บนที่นอน
“ยังไม่ถึงเวลาเรียนเลยนอนอีกตื่น” พอถึงตอนเที่ยงเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น แหลมตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหิว บ่ายโมงก็ไปเรียนกัน โดยทุกครั้งที่ออกจากห้องมาเขาก็จะหยิบหมวกกันน๊อกมาทุกครั้ง
ท๊อบ: “อะไรวะพึ่งเปลี่ยนยางรถมาเมื่อวานนี่ยางรั่วอีกแล้ว ยิ่งใกล้บ่ายโมงแล้ว ไปเรียนไงวะโทรศัพท์ไปหาแหลม แหลมวันนี้รถยางรั่ว มารับอยู่หอขอติดล้อไปด้วยนะ”
พอเรียนไป 1 ชั่วโมงผ่านไปพักเบรก ก็ลงมาจากตึกคณะ สายตาก็เหลือบไปมองเห็นประกาศที่ติดเต็มตามผนัง ตามบรอดตึก เห็นข้อความ “เปลืองน้ำมันสักนิดเพื่อชีวิตของท่าน,หยุดย้อนศร”
แหลม: อะไรกัน ประกาศอะไรติดเต็มมอเลย..มองผ่านผนังครั้งใครก็ไม่สะดุดตาเท่าครั้งนี้..แปลกๆดี อย่างนี้ก็เป็นประกาศด้วย พอเลิกเรียนเสร็จ เพื่อนท๊อบก็เดินมาด้วยกัน “เฮ้ยเมื่อกี้เองพูดอะไรนะ ย้อนศรๆ”
แหลม: “ไม่มีไรหรอกเห็นประกาศมันรกหูรกตาเลยบ่นไปอย่างนั้นแหละ ปะกลับ” หลังจากนั้นแหลมกับท๊อบก็พากันกลับหอ ขณะนั้นเองที่ขับรถมาถึงหน้ามอก็มองเห็นบรรยากาศเดิมๆ
กลับมาถึงหอ
ท๊อบ ขอบใจมากนะวันนี้ วันหลังใช้บริการใหม่ พอถึงตอนค่ำไม่รู้เป็นไงอยากออกไปแต่ถนนเส้นนี้ทุกที ออกไปหน้ามอไปหาอะไรทาน หน้ามอเป็นอะไรที่ศูนย์รวมทุกสิ่งทุกอย่าง สาวๆขี่มอเตอร์ไซต์ผ่าน “แม้น่ารักจัง” พอรถมอไซต์คันต่อมาขับผ่านก็นึกขึ้นได้คนทำไมถึงย้อนศรกันจัง กลับหอมาตามเดิม เช้าวันรุ่งขึ้นตื่นเช้ามาไอ้เพื่อนแหลมก็แต่งตัวไปเรียนตามปกติ เหมือนเดิม แหลมจึงคุยกับท๊อบ “เฮ้ยแหลมนายคิดยังไงกับย้อนศรหน้ามอ.
แหลม: ถ้าไม่ย้อนศรก็ต้องขับรถไกลเป็นกิโล เปลืองน้ำมัน เสียเวลาด้วย ก็ขับย้อนไปแค่นี้เอง ย้อนศรบ้างจะเป็นไรไป ซีเรียสไปทำไม ใครๆ เขาก็ทำกัน เป็นเรื่องปกติ คิดมากไปได้
ท๊อบ: นายคิดอย่างนี้หรอ เราว่านะปลอดภัยไว้ก่อน ชีวิตสำคัญนะถ้าเผื่อรถมาชนเราจะทำไง แค่เสียเวลาสักนิดไปกลับรถตรงยูเทิร์นก็ได้นิ
แหลมว่าแล้วปะกลับ..เออนึกได้พอดี เงินหมดแวะไปกดเงินหน้ามอสักหน่อย
วุ้ดดี้: เขากำลังจะออกไปหอสมุดซึ่งขับรถมอเตอร์ไซต์ออกมาจากซอยพอดี..ระหว่างที่เราขับรถมา และกำลังจะเลียบไหล่ทาง รถมอเตอร์ไซด์ ขับสวนเรามา..
กว่าจังหวะที่รถมอเตอร์ไซด์ คันนั้น..จะขี่มาถึงเรา..
เราก็จอดรถได้พอดี..
มอเตอร์ไซด์คันนั้น เป็นผู้ชาย..ใส่ชุดนักศึกษา
ก็จอดรถมอเตอร์ไซด์..หยุดมองหน้าเรา
เราเห็นเค้าจ้องหน้าเรา..ก็มองหน้าเค้า สวนไป.. --"
หลังจากนั้น ก็มีรถมอเตอร์ไซด์ก็ขับสวนเข้ามาอีก ทำให้วุ๊ดดี้ ซึ่งขับรถมาด้วยความที่ขับรถถูกเลน พอดีกับแหลมที่ขับรถสวนเลนมานั้นทำให้แหลมขับรถเบียดชนวุ๊ดดี้ซึ่งวุ๊ดดี้ก็หักออกซ้ายไปไม่ได้เพราะรถตามมาข้างหลัง แถมยังมามองหน้าผมอีก สุดท้ายรถเราทั้งสองก็เกี่ยวกันล้มทำให้ มอเตอร์ไซต์ของวุ๊ดดี้นั้นล้มลง ส่วนแหลมที่ขับรถมาชนนั้นก็ล้มลงพื้นเหมือนกัน ทำให้แหลมเองบาดเจ็บ ท๊อบฟี่ซึ่งเป็นคนซ้อนมากับแหลมนั้นก็เตือนอยู่ประจำว่าการขี่ รถย้อนศรนั้นมันอันตราย และแล้วสองคนก็เถียงกัน
วุ๊ดดี้: “นายรู้ตัวไหมผิด”
แหลม: พูดขึ้น “ก็เรารีบจะไปกดเงินไง ไม่คิดว่าจะมาชนนายสักกะหน่อย เพียงแค่บางครั้งไปกดเงินที่ธนาคารเท่านั้นและนานๆครั้งด้วย ถึงจะย้อนศร ก็มีแค่ถนนเส้นนี้แหละย้อนนะ”
ท๊อบ: เราไม่เข้าใจว่า.. การเสียเวลาแค่ 2 - 5 นาที.. ในการขี่รถมอเตอร์ไซด์
และหาจุดที่สามารถกลับรถได้.. จะเสียเวลามากมายอะไร..หากจุดกลับรถไม่ไกลมาก
แถมยังถูกกฎจราจร และลดอุบัติเหตุ ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ด้วย
ถ้าเป็นบริเวณที่กลับรถอยู่ไกล ๆ จากจุดที่เรายืนอยู่ เราจะไม่ว่าอะไรเลย..
แต่นี่ ..จุดกลับรถ อยู่ใกล้ ๆ .. แค่เราหันหลังไป.. ก็มองเห็นแล้ว..

....ตอนจบ...ไม่รู้จะลงอย่างไรดีช่วยวิจารย์หน่อยนะครับ
ขอบคุณ..ล่วงหน้า

คาร์เรคเตอร์
ตัวละคร: 1.แหลม: เป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดี นิสัยง่ายๆ สบายๆกับชีวิตเรียนเป็นเรียน เล่นเป็นเล่น
2.ท๊อบ : เป็นชายหนุ่มที่แต่งตัวมาสเซอร์ นิสัย เป็นคนที่รักความปลอดภัย มีเรื่องอะไรก็มักจะคอยเตือนเพื่อนอยู่เสมอ
3.วุ๊ดดี้: เป็นคนมุ่งมั่นในการเรียน ทำอะไรก็ต้องเนียบไว้ก่อน แม้แต่การขับรถยังต้องขับให้ชิดขอบถนนเลย

ดูจากชื่อเรื่อง กับพลอตที่เขียนมา น่าจะมีจุดจบที่สะเทือนใจกว่านี้นะ

จะได้มองเห้นภาพชัดกว่านี้น่ะค่ะ

Thank มากมายนะครับพี่เกี๊ยวกุ้ง

เห็นด้วยกับชื่อเรื่อง ในเนื้อเรื่องน่าจะมีเหตุการณ์ที่ร้ายแรงกว่านี้ หรือไม่ก้เปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่ ให้ฟังดูไม่เหมือนเป็นโศกนาฏกรรม

my comment na..

1. ภาษาที่ใช้บรรยายเป็นภาษาพูดสลับกับภาษาเขียนค่ะ

ทำให้อารมณ์ผู้อ่านสลับไปมา

เช่น (ภาษาเขียน)"บรรยากาศรถบนท้องถนนที่กำลังวิ่งผ่านไปผ่านมาที่หน้ามอ."
(ภาษาพูด)"ตอนค่ำคืนของชีวิตนักศึกษากว่าได้ได้นอนปาไปตี2 ยังไม่หลับไม่นอนกันมัวแต่ปั่นงาน"

"สุดท้ายรถเราทั้งสองก็เกี่ยวกันล้ม" "และแล้วสองคนก็เถียงกัน "(ภาษาพูด)

2. เนื้อหาไม่เกี่ยวเนื่องกันในบางช่วงบางตอน
เช่น "โดยทุกครั้งที่ออกจากห้องมาเขาก็จะหยิบหมวกกันน๊อกมาทุกครั้ง"

ทำให้ผู้อ่านคาดว่าจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเกี่ยวกับการลืมหมวกกันน๊อค .. แต่ก้ไม่มี ทำให้ งง นิดนึงว่า ...แล้วจะพูดทำไม?

Thank""
สำหรับcomment""ดีดีดี..นะครับ
จะนำไปปรับปรุง..

^
^
大丈夫です。

welcome kra - -

goog job!
- -

แล้วก็นะเพื่อนสนิทกัน คุยกันเพราะจัง

คอมเม้นช้าไปป่าวหว่า -.-

นึก สร้างกาตูนเสดยังอ่ะ

กลุ่มผมว่าจะจ้าง พวกวิดคอม ทำให้ 555+

งานเยอะเกิ๊นวิชานี้ ไม่ไหว ไม่ไหว